Μόγιες: «Εγώ απλώς είμαι αυτός που θα… κλείσει την πόρτα φεύγοντας» στο Γκούντισον Παρκ

Ο προπονητής της Έβερτον, Ντέιβιντ Μόγιες, μίλησε για τη συναισθηματικά φορτισμένη ημέρα του τελευταίου αγώνα στο ιστορικό «Γκούντισον Παρκ», καθώς η ομάδα ετοιμάζεται να μετακομίσει στο νέο της γήπεδο.

Ο Μόγιες αναγνώρισε πως οι φίλαθλοι περιμένουν με ανυπομονησία τη μετακόμιση, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη μεγάλη ιστορία του γηπέδου και τη σημασία των ανθρώπων που έχουν περάσει από εκεί.

Ο Μόγιες ανέλαβε την τεχνική ηγεσία το 2002 και θυμήθηκε την πρώτη του ημέρα στην ομάδα. Εξέφρασε τη λύπη του για την αποχώρησή του, αλλά και την ελπίδα του για ένα καλύτερο μέλλον.

Πιο αναλυτικά

Η Έβερτον θα φιλοξενήσει τους ήδη υποβιβασμένους «Άγιους» στο 2.789ο παιχνίδι της στο «The Grand Old Lady», όπως αποκαλείται το «Γκούντισον Παρκ». Η ομάδα αγωνίζεται εκεί από το 1892 και την επόμενη σεζόν θα μετακομίσει στο νέο της γήπεδο, στο Bramley-Moore Dock.

«Νομίζω πως όλοι οι φίλαθλοι της Έβερτον περίμεναν αυτή τη στιγμή εδώ και αρκετό καιρό. Το νέο γήπεδο είναι κάτι που όλοι ανυπομονούν», είπε ο Μόγιες στους δημοσιογράφους, ενόψει της κυριακάτικης αναμέτρησης στην Premier League. «Θα είναι μια θλιβερή και φορτισμένη συναισθηματικά ημέρα, αλλά πρέπει να κρατήσω τους παίκτες συγκεντρωμένους στο παιχνίδι».

Από το 2002, όταν ανέλαβε την ομάδα και πέρασε για πρώτη φορά τις πύλες του γηπέδου, ο Μόγιες οδήγησε την Έβερτον από τη μεσαία δυναμική σε επίπεδο όπου συχνά έβαζε δύσκολα στα φαβορί, χαρίζοντας στους φιλάθλους πολλές όμορφες αναμνήσεις. Παρ’ όλα αυτά, όπως παραδέχθηκε, υπάρχουν στην Έβερτον και στο «Γκούντισον Παρκ» άνθρωποι «λίγο πιο σοφοί και πιο γνώστες» από εκείνον.

«Υπάρχει μια σπουδαία ιστορία, σπουδαίες αφηγήσεις, σπουδαίοι προπονητές και σπουδαίοι παίκτες που έχουν περάσει από εδώ. Εγώ απλώς είμαι αυτός που θα κλείσει την πόρτα φεύγοντας», συμπλήρωσε. «Θα είναι λυπηρό, αλλά προχωράμε προς κάτι που θα μας προσφέρει ένα μεγαλύτερο και καλύτερο μέλλον».

Ερωτηθείς για την πιο αγαπημένη του ανάμνηση από το «Γκούντισον Παρκ», ο 62χρονος στάθηκε στην άφιξή του τον Μάρτιο του 2002. «Η πρώτη ημέρα και η έξοδος στον αγωνιστικό χώρο κόντρα στη Φούλαμ είναι ίσως το σημαντικότερο για μένα, γιατί εκεί ξεκίνησαν όλα», είπε. «Υπήρχαν ερωτήματα για το πόσο θα διαρκέσει, αλλά είχα πραγματικά καλούς ανθρώπους δίπλα μου, που με άφησαν να δουλέψω και μου έδωσαν ό,τι χρειαζόμουν. Αυτή είναι η στιγμή που θυμάμαι περισσότερο από όλες».