Κριστιάνο Ρονάλντο: Οι δέκα σταθμοί μιας σπουδαίας ποδοσφαιρικής πορείας

Σε περισσότερα από 20 χρόνια με την εθνική Πορτογαλίας, ο Κριστιάνο Ρονάλντο γνώρισε γκολ, ρεκόρ, απογοητεύσεις και τρεις σημαντικές κατακτήσεις. Ξεκίνησε ως ένα αδύνατο παιδί 18 ετών, που μπήκε στη θέση του Λουίς Φίγκο, και εξελίχθηκε σε αρχηγό και πρώτο σκόρερ στην ιστορία του διεθνούς ποδοσφαίρου. Με τη φανέλα της χώρας του έζησε σχεδόν κάθε δυνατή εμπειρία.

Στην πορεία του υπήρξαν δάκρυα, αμφισβήτηση και απογοητεύσεις, αλλά και τρόπαια και επιδόσεις που έμοιαζαν κάποτε αδιανόητες. Πάνω απ’ όλα, οδήγησε μια ολόκληρη ποδοσφαιρική χώρα στην κορυφή της Ευρώπης. Αν ξεχωρίζαμε μόνο δέκα σταθμούς αυτής της διαδρομής, η αντίστροφη μέτρηση θα άρχιζε ως εξής.

10. Το ντεμπούτο που έδειξε τι θα ακολουθούσε

Η πρώτη συμμετοχή του Κριστιάνο Ρονάλντο με την εθνική ανδρών της Πορτογαλίας ήρθε στις 20 Αυγούστου 2003, σε φιλικό με το Καζακστάν. Ήταν τότε 18 ετών, ενώ οι εμφανίσεις του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχαν ήδη αρχίσει να προκαλούν ενδιαφέρον.

Στον αγωνιστικό χώρο μπήκε στη θέση του Λουίς Φίγκο, σε μια αλλαγή με ιδιαίτερο συμβολισμό. Ο μεγάλος εκπρόσωπος μιας ολόκληρης γενιάς του πορτογαλικού ποδοσφαίρου παραχωρούσε τη θέση του στον παίκτη που θα γινόταν ο επόμενος σούπερ σταρ της χώρας. Τότε, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει όσα θα ακολουθούσαν.

9. Η μεγάλη πρώτη εμφάνιση στο Euro 2004

Το Euro 2004, που φιλοξενήθηκε στην Πορτογαλία, έδωσε στον νεαρό Κριστιάνο την πρώτη μεγάλη ευκαιρία να γίνει γνωστός στο ευρωπαϊκό κοινό. Η δική του απάντηση ήρθε με τον τρόπο που τον χαρακτήριζε.

Στην πρεμιέρα με την Ελλάδα σημείωσε το παρθενικό του τέρμα σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, χωρίς όμως να αποτρέψει την ήττα της ομάδας του με 2-1. Βρήκε δίχτυα και στον ημιτελικό απέναντι στην Ολλανδία, βοηθώντας καθοριστικά την Πορτογαλία να φτάσει στον τελικό.

Η κατάληξη της διοργάνωσης αποδείχθηκε οδυνηρή για την Πορτογαλία: η Ελλάδα του Ότο Ρεχάγκελ επικράτησε και πάλι, αυτή τη φορά με 1-0, και σήκωσε το τρόπαιο στη Λισαβόνα. Μετά τη λήξη, ο Ρονάλντο ξέσπασε σε κλάματα. Στα 19 του χρόνια είχε μόλις βιώσει την πρώτη μεγάλη πίκρα της διεθνούς καριέρας του.

8. Η παρθενική συμμετοχή σε Μουντιάλ

Το 2006, στα γήπεδα της Γερμανίας, ο Ρονάλντο έπαιξε για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Με προπονητή τον Λουίς Φελίπε Σκολάρι, η Πορτογαλία είχε στη διάθεσή της ένα πολύ δυνατό σύνολο και μια γενιά αποφασισμένη να διεκδικήσει την κορυφή.

Το πρώτο γκολ του CR7 σε Μουντιάλ ήρθε απέναντι στο Ιράν. Αργότερα, στα προημιτελικά με την Αγγλία, ευστόχησε στη διαδικασία των πέναλτι και συνέβαλε στην πρόκριση της Πορτογαλίας.

Η Γαλλία του Ζινεντίν Ζιντάν έβαλε τέλος στην πορεία της Πορτογαλίας στα ημιτελικά. Η τέταρτη θέση, πάντως, συνιστούσε σημαντική επιτυχία, ενώ ο Ρονάλντο είχε ήδη αρχίσει να καθιερώνεται ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

7. Το εντυπωσιακό χατ τρικ με τη Σουηδία

Τον Νοέμβριο του 2013 η Πορτογαλία είχε μπροστά της μια πολύ δύσκολη πρόκληση: έπρεπε να αποκλείσει τη Σουηδία του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, ώστε να πάρει θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας.

Στο πρώτο ματς ο Ρονάλντο είχε κρίνει την αναμέτρηση, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ. Στη ρεβάνς, ωστόσο, πραγματοποίησε μία από τις κορυφαίες προσωπικές εμφανίσεις της καριέρας του.

Σκόραρε τρεις φορές στη Σουηδία και οδήγησε την Πορτογαλία στη νίκη με 3-2, εξασφαλίζοντάς της την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Ιμπραΐμοβιτς πέτυχε δύο γκολ, όμως το βράδυ ανήκε στον Ρονάλντο. Είχε αναλάβει προσωπικά την υπόθεση της πρόκρισης και το απέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο.

6. Το χατ τρικ που «πάγωσε» την Ισπανία

Στο Μουντιάλ του 2018, η Πορτογαλία αντιμετώπισε την Ισπανία σε μία από τις κορυφαίες αναμετρήσεις της διοργάνωσης. Ο Ρονάλντο, από την πλευρά του, έκανε το παιχνίδι να μοιάζει με προσωπική του παράσταση.

Και τα τρία τέρματα της Πορτογαλίας στο συναρπαστικό 3-3 απέναντι στην ομάδα των πολλών αστέρων ήταν δικά του. Το τρίτο και τελευταίο γκολ ήρθε με ένα εξαιρετικό φάουλ στο 88ο λεπτό και διαμόρφωσε το τελικό σκορ.

Η εμφάνιση δεν περιορίστηκε σε ένα χατ τρικ. Απέδειξε ξανά πως ο Ρονάλντο μπορούσε να σηκώσει μόνος του το βάρος ενός αγώνα, ακόμη και απέναντι σε μία από τις ισχυρότερες εθνικές ομάδες στον κόσμο.

5. Η πρώτη φορά που κατέκτησε το Nations League

Το 2019 η Πορτογαλία πανηγύρισε ένα ακόμη σημαντικό τρόπαιο, με την πρώτη διοργάνωση του UEFA Nations League να προσφέρει στον Ρονάλντο την ευκαιρία να οδηγήσει ξανά τη χώρα του στην κορυφή.

Με τρία γκολ στον ημιτελικό κόντρα στην Ελβετία, ο CR7 πραγματοποίησε άλλη μία σπουδαία εμφάνιση. Στον τελικό, η Πορτογαλία νίκησε 1-0 την Ολλανδία, χάρη στο τέρμα που σημείωσε ο Γκονσάλο Γκέντες.

Στον τελικό δεν ήταν απαραίτητο να σκοράρει ο Ρονάλντο. Είχε ήδη συμβάλει καθοριστικά, προσθέτοντας ακόμη έναν τίτλο στην εθνική ομάδα και δείχνοντας ότι η επιτυχία του 2016 δεν ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση.

4. Ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία των εθνικών ομάδων

Το σκοράρισμα είναι ο τομέας στον οποίο ο Κριστιάνο Ρονάλντο έχει ξεπεράσει κάθε αντίπαλο. Η συγκομιδή του με τις εθνικές ομάδες είναι εντυπωσιακή σε βαθμό που μοιάζει απίστευτος.

Στις 1 Σεπτεμβρίου 2021, με δύο γκολ απέναντι στην Ιρλανδία, ο Ρονάλντο προσπέρασε τον Αλί Νταεΐ, που κρατούσε το προηγούμενο ρεκόρ με 109 διεθνή τέρματα. Έτσι έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των εθνικών ομάδων και έκτοτε συνέχισε να διευρύνει την επίδοσή του.

Και η πορεία του ρεκόρ δεν τελείωσε εκεί: κάθε φορά που σκόραρε, αύξανε την απόσταση από όσους τον ακολουθούσαν. Πρόκειται για ένα επίτευγμα που αποτελεί από μόνο του σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

3. Ο πρώτος που σκόραρε σε έξι διαφορετικά Μουντιάλ

Τα ρεκόρ βρίσκονται διαρκώς στο προσκήνιο για τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Δεν του αρκεί να τα διεκδικεί· στόχος του είναι να τα κατακτά, αφήνοντας τους επόμενους να κυνηγούν την επίδοσή του.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, το 2022, έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε πέντε διαφορετικές διοργανώσεις Μουντιάλ, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, στα γήπεδα των ΗΠΑ, ανέβασε το ρεκόρ στις έξι. Είχε βρει δίχτυα στη Γερμανία το 2006, στη Νότια Αφρική το 2010, στη Βραζιλία το 2014, στη Ρωσία το 2018, στο Κατάρ το 2026 και πλέον και στις ΗΠΑ.

Το να σκοράρεις σε μια διοργάνωση που διεξάγεται ανά τετραετία είναι ήδη σπουδαίο επίτευγμα. Το να το πετυχαίνεις σε έξι διαφορετικές περιόδους μιας ποδοσφαιρικής πορείας είναι ακόμη πιο ξεχωριστό.

2. Η δεύτερη κατάκτηση του UEFA Nations League

Το 2025 ήρθε άλλη μία μεγάλη επιτυχία για τον Ρονάλντο, ο οποίος εμπλούτισε την τροπαιοθήκη του. Η Πορτογαλία κατέκτησε για δεύτερη φορά το UEFA Nations League, νικώντας την Ισπανία στον τελικό.

Οι δύο ομάδες έμειναν στο 2-2 στην κανονική διάρκεια και η αναμέτρηση κρίθηκε στα πέναλτι, όπου η Πορτογαλία επικράτησε 5-3. Ο Ρονάλντο είχε σκοράρει νωρίτερα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας πως ακόμη και στα 40 του μπορούσε να επηρεάσει καθοριστικά έναν τόσο μεγάλο αγώνα.

Ο πανηγυρισμός ενός ακόμη τίτλου με τη φανέλα της πατρίδας του είχε ιδιαίτερη σημασία. Παρότι έχει σχεδόν τα πάντα σε συλλογικό επίπεδο, η επιτυχία με την εθνική εξακολουθεί να του προσφέρει κάτι εντελώς διαφορετικό.

1. Η βραδιά που η Πορτογαλία στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης

Η 10η Ιουλίου 2016 ξεχωρίζει πάνω από κάθε άλλη στιγμή. Στον τελικό του Euro, στο Stade de France, η Πορτογαλία βρέθηκε απέναντι στη Γαλλία, η οποία έμοιαζε έτοιμη να πανηγυρίσει τον τίτλο στην έδρα της.

Ωστόσο, η βραδιά του Ρονάλντο πήρε μια απρόσμενη τροπή, σχεδόν σαν να είχε βγει από το πιο απίθανο σενάριο. Μετά τη σύγκρουσή του με τον Ντιμιτρί Παγέ, τραυματίστηκε και αποχώρησε από το γήπεδο στο πρώτο ημίχρονο, κλαίγοντας.

Οι εικόνες του Ρονάλντο να κλαίει στον πάγκο μεταδόθηκαν σε όλο τον κόσμο. Ο αρχηγός των Πορτογάλων δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει και παρακολουθούσε από έξω το σημαντικότερο παιχνίδι της ζωής του. Παρ’ όλα αυτά, παρέμεινε ενεργός στον τελικό: στεκόταν δίπλα στον Φερνάντο Σάντος, έδινε οδηγίες και προσπαθούσε να ανεβάσει τους συμπαίκτες του.

Η λύση ήρθε τελικά από τον Εντέρ. Ο επιθετικός της Πορτογαλίας σκόραρε στην παράταση, γράφοντας ιστορία και χαρίζοντας στη χώρα το πρώτο μεγάλο τρόπαιο της σε επίπεδο ανδρών.

Ως αρχηγός, ο Ρονάλντο ύψωσε το τρόπαιο σε μία από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά νύχτες της καριέρας του. Εκείνη τη βραδιά ξεπέρασε τον ρόλο του σούπερ σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης: είδε το προσωπικό του όνειρο να πραγματοποιείται μαζί με μια ολόκληρη χώρα.

Δέκα χρόνια μετά τα δάκρυά του για την ήττα από την Ελλάδα στον τελικό του Euro 2004, το παιδί εκείνο έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης. Τελικά, το ποδόσφαιρο βρίσκει τον δικό του τρόπο να ολοκληρώνει τους κύκλους.