Γιατί η Ελλάδα πρέπει να στηρίζει οικονομικά τους αυριανούς πρωταθλητές

Γιατί να διαθέτει η Ελλάδα δημόσια χρηματοδότηση για έναν 16χρονο τενίστα, ο οποίος ενδέχεται αργότερα να κερδίζει εκατομμύρια;

Το ερώτημα διατυπώθηκε από αρκετούς αναγνώστες στα social media, με αφορμή το πρόσφατο άρθρο μας για την οικονομική στήριξη που χρειάζεται η Λυδία Παναγιωτίδου, μετά την κατάκτηση του Tennis Europe Junior Masters U16.

Στα σχόλια, ορισμένοι υποστήριξαν πως το τένις είναι επαγγελματικό άθλημα και πως, ως εκ τούτου, η προσπάθεια ενός νεαρού αθλητή πρέπει να χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τον ίδιο ή την οικογένειά του.

Υπήρξαν επίσης αναγνώστες που αναρωτήθηκαν για ποιον λόγο να κατευθύνονται δημόσιοι πόροι σε αθλητή που, αν πετύχει, ίσως αποκτήσει πολύ υψηλά εισοδήματα στο μέλλον.

Είναι ένας εύλογος προβληματισμός, ο οποίος αξίζει να εξεταστεί σε βάθος. Η στήριξη ενός ταλαντούχου παιδιού δεν αφορά μόνο τη μετέπειτα επαγγελματική πορεία του, αλλά και την πρόοδο του ελληνικού αθλητισμού, με πιθανά οφέλη για ολόκληρη τη χώρα.

Πώς στηρίζονται οι νεαροί τενίστες στο εξωτερικό

Σε διεθνές επίπεδο, η ενίσχυση νεαρών αθλητών του τένις αποτελεί πάγια πρακτική.

Για το 2026, η Διεθνής Ομοσπονδία Τένις και τα τέσσερα Grand Slam παρέχουν οικονομικές επιχορηγήσεις σε 65 αθλητές, οι οποίες ανέρχονται έως και στα 50.000 δολάρια.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η Tennis Australia, με οργανωμένο πρόγραμμα για αθλητές ηλικίας 11–18 ετών. Η κάλυψη περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, προπονήσεις, μετακινήσεις και διαμονή σε διεθνείς αγώνες.

Τα συστήματα χρηματοδότησης διαφέρουν, ωστόσο έχουν κοινό στόχο: να αναπτύξουν νέους αθλητές που μπορούν να διακριθούν σε διεθνές επίπεδο.

Τι κερδίζει μια χώρα από τους επιτυχημένους τενίστες

Οι επιτυχίες ενός τενίστα έχουν σημασία πέρα από τον ίδιο τον αθλητή.

Στις κορυφαίες διοργανώσεις του πλανήτη αγωνίζεται με την ελληνική σημαία, συστήνοντας τη χώρα σε εκατομμύρια θεατές διεθνώς. Μια μεγάλη νίκη, η παρουσία σε τελικό Grand Slam ή ένα ολυμπιακό μετάλλιο δημιουργούν προβολή που δύσκολα μεταφράζεται σε χρηματική αξία.

Οι αθλητές αυτοί αποτελούν επίσης τη βάση για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στο μέλλον, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Davis Cup, στο Billie Jean King Cup και στις άλλες εθνικές διοργανώσεις.

Αν δεν στηρίξουμε όσους είναι σήμερα 14, 15 και 16 ετών, ποιοι θα γίνουν οι επόμενοι εκπρόσωποι της χώρας;

Υπάρχει, ακόμη, ένα εξίσου ουσιαστικό όφελος, το οποίο συχνά περνά απαρατήρητο.

Η πορεία του Στέφανου Τσιτσιπά και της Μαρίας Σάκκαρη έφερε το τένις κοντά σε χιλιάδες οικογένειες στην Ελλάδα. Τα παιδιά απέκτησαν πρότυπα και κίνητρο για να κρατήσουν για πρώτη φορά ρακέτα.

Η παρακαταθήκη αυτή δεν διατηρείται από μόνη της. Χρειάζονται νέοι πρωταθλητές, ικανοί να εμπνεύσουν τη νέα γενιά, να φέρουν περισσότερους στο άθλημα και να ενδυναμώσουν σε βάθος χρόνου τους συλλόγους, τις ακαδημίες και τις υποδομές.

Η στήριξη νέων αθλητών μεταφέρει, επιπλέον, τεχνογνωσία και εμπειρία στους Έλληνες προπονητές, ενώ δημιουργεί ευκαιρίες για διεθνείς διοργανώσεις και αθλητικές συνεργασίες στην Ελλάδα.

Η στήριξη δεν σημαίνει ότι όλοι θα γίνουν εκατομμυριούχοι

Είναι σαφές πως η Πολιτεία ούτε μπορεί ούτε πρέπει να χρηματοδοτεί απεριόριστα κάθε παιδί που φιλοδοξεί να γίνει επαγγελματίας αθλητής.

Η υποστήριξη χρειάζεται να βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, διεθνείς επιδόσεις, σαφή αγωνιστικό σχεδιασμό και τακτική αξιολόγηση. Ένα οργανωμένο πρόγραμμα μπορεί να συνδυάζει πόρους από την Ομοσπονδία, την Πολιτεία και ιδιώτες χορηγούς.

Δεν υπάρχει, βέβαια, εγγύηση ότι ένας αθλητής με επιτυχίες στα juniors θα φτάσει στο Top-100. Όσοι επενδύουν στην ανάπτυξη του αθλητισμού γνωρίζουν ότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος.

Σημασία έχει να μη χάνονται αθλητές με αποδεδειγμένες δυνατότητες, επειδή οι οικογένειές τους δεν μπορούν να καλύψουν το δυσβάσταχτο κόστος των διεθνών διοργανώσεων.

Η ανάγκη στήριξης της Λυδίας Παναγιωτίδου

Στα 16 της, η Ελληνίδα τενίστρια έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης. Για το επόμενο βήμα, δηλαδή τη συμμετοχή σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις U18, απαιτούνται σημαντικοί οικονομικοί πόροι.

Η ΕΦΟΑ έχει στηρίξει συγκεκριμένες αποστολές, όμως χρειάζεται ένα σταθερό αναπτυξιακό πλάνο. Έτσι, αθλητές με ανάλογες διακρίσεις θα μπορούν να συνεχίσουν την πορεία τους.

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη Λυδία, αλλά κάθε νεαρό Έλληνα αθλητή που ξεχωρίζει διεθνώς και χρειάζεται την κατάλληλη βοήθεια για να προχωρήσει στο επόμενο βήμα.

Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν κάποιος αθλητής θα γίνει εκατομμυριούχος. Είναι αν η Ελλάδα επιθυμεί να αναδείξει την επόμενη γενιά πρωταθλητών ή αν θα αφήσει αυτή την ευθύνη αποκλειστικά στις οικονομικές δυνατότητες των οικογενειών τους, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις είναι περιορισμένες.