ΠΑΟΚ: Ο Ντεσπόντοφ πλησιάζει στην επιστροφή του στη δράση

Ο Κίριλ Ντεσπόντοφ πλησιάζει όλο και περισσότερο στην επιστροφή του στους αγωνιστικούς χώρους, ύστερα από απουσία που άρχισε τον περασμένο Μάιο, όταν χειρουργήθηκε για το πρόβλημα στο πόδι του.

Ο διεθνής Βούλγαρος εξτρέμ έχει ξεκινήσει σταδιακά να προπονείται με τον ΠΑΟΚ και πλέον συμμετέχει σε ορισμένα μέρη του προγράμματος μαζί με τους συμπαίκτες του.

Το επόμενο ζητούμενο είναι να αυξήσει τον χρόνο προπόνησης με το γκρουπ, ώστε να εκτιμηθούν τόσο η κατάστασή του όσο και η ετοιμότητά του για μεγαλύτερη ένταση. Αυτό αναμένεται να γίνει τις επόμενες ημέρες, καθώς το ιατρικό και το τεχνικό τιμ, όπως και ο 29χρονος, θεωρούν ότι μπορεί πλέον να ανεβάσει ρυθμούς. Ο εξτρέμ του Δικεφάλου βρίσκεται έτσι στην τελική ευθεία για την επιστροφή του.

Η μακρά αποκατάσταση του Ντεσπόντοφ οδεύει προς την ολοκλήρωσή της, με τον ίδιο να θέλει πολύ να επιστρέψει στην αγωνιστική δράση.

Η απουσία του, ωστόσο, ξεπέρασε το χρονικό διάστημα που υπολόγιζε ο ίδιος, ενώ πλέον έχει αρχίσει η διαδικασία επανένταξής του.

Ο τραυματισμός στο δάχτυλο και η επέμβαση του Ντεσπόντοφ

Στις 4 Μαΐου, ο Ντεσπόντοφ υποβλήθηκε σε επέμβαση στο Μόναχο για το δάχτυλο του ποδιού του, αντιμετωπίζοντας τον τραυματισμό που τον είχε ταλαιπωρήσει σε ολόκληρη την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο.

«Κανονικά δεν είμαι άνθρωπος που ψάχνει δικαιολογίες ή συγγνώμες και που βγαίνει να εξηγήσει τα πάντα δημόσια. Για περίπου έναν χρόνο δεν είπα τίποτα. Άκουσα πολλές απόψεις, πολλές κριτικές, πολλές φήμες και πολλές διαφορετικές ερμηνείες για την κατάστασή μου. Τώρα όμως που όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, μπορώ να εξηγήσω τι πραγματικά συνέβη από τη δική μου πλευρά που είναι και η αλήθεια.

«Τον Μάρτιο άρχισε η περιπέτεια. Σε μια προπόνηση ένας από τους νεαρούς μας με έσπρωξε και το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού μου τραυματίστηκε πολύ σοβαρά. Συγκεκριμένα, με το αριστερό πόδι χτύπησα δυνατά στο χορτάρι, το δάχτυλο γύρισε και προκλήθηκε μεγάλη φλεγμονή, με αποτέλεσμα να αρχίσουν τα προβλήματα. Προσπάθησα, παρ’ όλα αυτά, να ολοκληρώσω τη χρονιά. Αγωνίστηκα σε ένα παιχνίδι με τον τραυματισμό και έπειτα ξεκίνησε μια μακρά περίοδος εξετάσεων και συζητήσεων.

Οι γιατροί του ΠΑΟΚ και η επιδείνωση του πόνου

«Στη διάρκεια των διακοπών πήρα τη γνώμη πολλών γιατρών: των γιατρών του ΠΑΟΚ, των γιατρών της Εθνικής ομάδας και άλλων ειδικών. Αφού εξέτασαν όλοι την κατάσταση, διαπιστώσαμε πως το κόκαλο είχε υποστεί σοβαρή φλεγμονή και ζημιά. Τότε συζητήσαμε το ενδεχόμενο να μην πάω στην Εθνική· δεν μπορούσα να συμμετάσχω και αποφασίσαμε να ξεκουραστώ για λίγο, για να δούμε πώς θα ανταποκριθεί το πόδι.

«Εκείνο το διάστημα σχεδόν δεν προπονήθηκα καθόλου. Πριν από την προετοιμασία έκανα κανονικές προπονήσεις για περίπου μία εβδομάδα μόνο. Όταν ξεκίνησε η προετοιμασία, στην αρχή ένιωθα αρκετά καλά. Μετά όμως ακολούθησαν οι διπλές προπονήσεις και τα φιλικά παιχνίδια, με τον πόνο να επιστρέφει και να δυναμώνει μέρα με τη μέρα. Προς το τέλος ήρθε και μια θλάση, κάτι που μου φάνηκε παράξενο, αφού δεν είχα ποτέ ανάλογο περιστατικό στην καριέρα μου και δεν είχα μυϊκά προβλήματα.

«Αφού επέστρεψα από τη θλάση και άρχισα ξανά να αγωνίζομαι, ο πόνος στο δάχτυλο είχε γίνει ακόμη πιο έντονος. Συνεχίσαμε τις συζητήσεις με τους γιατρούς και εξετάσαμε κάθε πιθανότητα, μεταξύ των οποίων και το χειρουργείο. Ήμουν, όμως, παίκτης του ΠΑΟΚ στη χρονιά που ο σύλλογος συμπληρώνει 100 χρόνια και γνώριζα τη σημασία της. Ήθελα πολύ να συμμετέχω, να βρίσκομαι στο γήπεδο και να προσφέρω στην ομάδα. Γι’ αυτό αποφάσισα να μην κάνω τότε την επέμβαση και να προσπαθήσω να συνεχίσω με θεραπείες και ενέσεις

Οι ενέσεις και οι συνέπειες του τραυματισμού στο πόδι

«Στο ρεπό μου έκανα επίσης δύο ενέσεις πλάσματος στο κόκαλο, ενώ χρησιμοποίησα και υαλουρονικό. Υπήρξε κάποια βελτίωση, αλλά δεν κράτησε πολύ. Από τον Απρίλιο η κατάσταση δυσκόλεψε ιδιαίτερα και ο πόνος έγινε πια ανυπόφορος. Έκανα πέντε ή έξι ενέσεις στο κόκαλο, ώστε να μπορώ να προπονούμαι και να είμαι στη διάθεση της ομάδας.

Το βασικό πρόβλημα ήταν πως ο πόνος είχε γίνει πλέον συνεχής, όχι μόνο στους αγώνες αλλά και στην καθημερινότητά μου. Αναγκαστικά, όταν έτρεχα, στήριζα όλο το βάρος στο δεξί πόδι, αφού κάθε φορά που πίεζα το αριστερό ένιωθα σαν να με μαχαίρωναν. Χωρίς να το επιδιώκω, άρχισα εξαιτίας του πόνου να τρέχω και να κινούμαι διαφορετικά στον αγωνιστικό χώρο.

Σταδιακά έχανα την ισορροπία του σώματός μου και η μία επιβάρυνση οδηγούσε στην επόμενη. Στη συνέχεια προέκυψαν μυϊκά προβλήματα, επειδή φόρτωνα τη μία πλευρά. Τον Απρίλιο, πριν από τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, άρχισε να με ενοχλεί και η μέση. Σε μία προπόνηση έπεσα κάτω και δεν μπορούσα να σηκωθώ· παρέμεινα στο έδαφος για 10-15 λεπτά. Τότε είπα πως έφτασε η ώρα για επέμβαση, ώστε να προλάβω την επόμενη σεζόν και να χάσω όσο το δυνατόν λιγότερα παιχνίδια. Ήθελα να γυρίσω χωρίς πόνο και να προσφέρω στην ομάδα.

Η απόφαση του Ντεσπόντοφ να χειρουργηθεί

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως δεν υπήρχε άλλη λύση. Αποφάσισα να χειρουργηθώ, για να είμαι έτοιμος με την έναρξη της νέας σεζόν και, πάνω απ’ όλα, να ξαναζήσω χωρίς πόνο. Για μεγάλο διάστημα προσπάθησα να αποφύγω την επέμβαση, όμως τελικά πήγα κόντρα στον ίδιο μου τον εαυτό.

Την ευθύνη για την επιλογή την αναλαμβάνω εγώ, αφού ήταν δική μου απόφαση. Με στενοχωρούσε που δεν μπορούσα να βοηθήσω όσο ήθελα ούτε τον ΠΑΟΚ ούτε τον εαυτό μου. Παρουσιάζονταν τραυματισμοί που δεν είχα και άρχισα να… τρελαίνομαι. Το κίνητρο δεν αποτέλεσε ποτέ πρόβλημα, ούτε έπαψα να θέλω να αγωνιστώ ή έγινα διαφορετικός παίκτης. Για έναν ολόκληρο χρόνο έπαιζα με πόνο. Δεν επιρρίπτω ευθύνες ούτε κατακρίνω κανέναν. Πήρα την απόφαση επειδή ήθελα να βοηθήσω τον ΠΑΟΚ, αλλά τελικά δεν κατάφερα να δώσω όσα ήθελα».

Πλέον μπορώ να πω πως αισθάνομαι πολύ καλύτερα. Στην επέμβαση οι γιατροί καθάρισαν το σημείο στο κόκαλο και το έκοψαν· ήταν πολύ μεγάλο, και όποιος το δει θα καταλάβει τον λόγο που πονούσα τόσο. Η πορεία φαίνεται θετική και, όσο περνούν οι μέρες, ανεβάζω την ένταση στην προπόνηση.

Στόχος μου είναι να επιστρέψω όσο πιο γρήγορα γίνεται, γι’ αυτό πιέζω τον εαυτό μου στον μέγιστο βαθμό. Ειλικρινά, διψάω να παίξω ποδόσφαιρο. Μου έχουν λείψει πολύ οι αγώνες, η αδρεναλίνη τους, αλλά και το να είμαι στο γήπεδο και να στηρίζω τους συμπαίκτες μου. Αυτό επιδιώκω τώρα».