Ο Μίμης Πιερράκος ξεχώρισε ως εμβληματικός επιθετικός του Παναθηναϊκού, στον οποίο πήγε το 1926 από την Ένωση Αμπελοκήπων, όταν ήταν 17 ετών. Με τους «πράσινους» κατέκτησε το προπολεμικό πρωτάθλημα, ενώ φόρεσε τέσσερις φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος το 1940, θα μπορούσε, ως διεθνής αθλητής και παίκτης μεγαλύτερης κλάσης, να παραμείνει στα μετόπισθεν· επέλεξε, όμως, να καταταγεί εθελοντικά και να βρεθεί στην πρώτη γραμμή.
Κοντά στη Διποταμιά, έξω από το Πόγραδετς, τον Νοέμβριο του 1940 γράφτηκε το τέλος του. Ενώ συνέτασσε επιστολή στην οικογένειά του για να την καθησυχάσει, χτυπήθηκε θανάσιμα από εχθρική οβίδα. Ο αδελφός του, Στέφανος Πιερράκος, προστάτευσε τη μητέρα τους αποκρύπτοντάς της τον θάνατό του και κράτησε κρυφή την απώλεια έως το τέλος της ζωής της, καθώς η οικογένεια είχε ήδη χάσει ακόμη έναν γιο στην αεροπορία.
Χρόνια αργότερα, τα οστά του βρέθηκαν χάρη στις πληροφορίες του έφεδρου λοχία Χαράλαμπου Παπαδόπουλου, παλιού παράγοντα του Άρη, και ενός ντόπιου νεαρού, οι οποίοι είχαν μεριμνήσει για την πρώτη ταφή. Το 1950 έγινε η μεταφορά των οστών στην Αθήνα με τιμές, καλυμμένων από την ελληνική σημαία και το λάβαρο του Παναθηναϊκού. Έτσι ολοκληρώθηκε η πορεία ενός αληθινού αθλητή και ήρωα.



















ΣΧΟΛΙΑ
Καλωσορίζουμε τον ανοιχτό διάλογο και τα σχόλια με ουσία. Κρατήστε τη συζήτηση ευγενική και με σεβασμό· υβριστικά ή διαφημιστικά σχόλια διαγράφονται. Πριν σχολιάσετε, διαβάστε τους όρους χρήσης.
Κανένα σχόλιο ακόμη. Γράψτε το πρώτο.