Γκονζάλες: Η προσαρμογή στον Ολυμπιακό, η ζωή στην Ελλάδα και η ιστορία πίσω από το «Hormiga»

Ο Αρμάντο Γκονζάλες μίλησε για τη ζωή του στην Αθήνα και την προσαρμογή του στο ελληνικό ποδόσφαιρο, περιγράφοντας την εμπειρία του στον Ολυμπιακό και εξηγώντας πώς προέκυψε το παρατσούκλι «Hormiga».

Ο Μεξικανός επιθετικός επέστρεψε στην πατρίδα του, προκειμένου να ενταχθεί στην προετοιμασία της εθνικής ομάδας, στην αποστολή της οποίας βρίσκεται για τα παιχνίδια με την Τζαμάικα στα play-offs του Concacaf Nations League.

Στο Μεξικό έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή «Vamos Network with The Give N Go & Herc Gomez», μιλώντας για διαφορετικές πλευρές της προσωπικής και ποδοσφαιρικής του ζωής.

Ο 22χρονος επιθετικός σκόραρε στο πρόσφατο ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και αναφέρθηκε εκτενώς στο ξεκίνημά του στους Πειραιώτες. Η αλλαγή ομάδας μετά από οκτώ χρόνια στην Τσίβας ήταν μια εντελώς καινούργια συνθήκη για εκείνον, όμως η θερμή υποδοχή από τους ανθρώπους του Ολυμπιακού διευκόλυνε αισθητά την προσαρμογή του.

Ο Γκονζάλες δήλωσε ικανοποιημένος από τη νέα του καθημερινότητα και είπε ότι στον Ολυμπιακό νιώθει σαν στο σπίτι του. Σημαντική βοήθεια στην επικοινωνία και στην καθημερινή ζωή τού προσέφεραν οι ισπανόφωνοι συμπαίκτες και προπονητές του.

Μιλώντας για όσα συνδέουν την Ελλάδα με το Μεξικό, ο Γκονζάλες ξεχώρισε την έντονη αγάπη για τον αθλητισμό. Εξήγησε ακόμη πώς κινήθηκε στη φάση του γκολ κόντρα στον ΠΑΟΚ και γιατί η τοποθέτησή του μέσα στην περιοχή είχε καθοριστική σημασία.

Ο Μεξικανός αποκάλυψε επίσης πώς απέκτησε από μικρός το προσωνύμιο «Hormiga» (Μυρμήγκι). Αφορμή στάθηκε ένα τρομακτικό για εκείνον περιστατικό με μυρμήγκια, όταν ζούσε στην Αγουασκαλιέντες.

Όσα είπε ο Γκονζάλες για τον Ολυμπιακό και τη ζωή του

Για το παρατσούκλι «Hormiga»:

«Όταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει “Ορμίγα”. Έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».

Για την καθημερινότητα στην Ελλάδα και τα κατοικίδιά του:

«Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Έχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».

Για την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό:

«Ήταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ήμουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια ζούσα στις εγκαταστάσεις του.

Ξαφνικά έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ήταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου.

Έχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος»

Για το κοινό ανάμεσα στο ελληνικό και το μεξικανικό ποδόσφαιρο:

«Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα.

Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».

Για τη φάση του γκολ κόντρα στον ΠΑΟΚ:

«Όταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Όταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί.

Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε.

Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».