Χατζηγιοβάνης: Το μήνυμα έχει σημασία και όχι το βραβείο – Να προσέχουμε πού δίνουμε τα χρήματά μας

Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης βραβεύτηκε από τον ΠΣΑΠΠ για την πρωτοβουλία του στη μνήμη του αδικοχαμένου Δημήτρη Όθωνα και στη συνέχεια μίλησε στην εκπομπή «All In» του ΣΚΑΪ, στέλνοντας το δικό του μήνυμα.

Όσα ανέφερε αναλυτικά:

Χατζηγιοβάνης για τη στήριξη παιδιών και τις δωρεές

«Ευχαριστώ τον ΠΣΑΠΠ για το βραβείο. Όμως για εμένα σημαντικό δεν είναι το βραβείο, αλλά να περάσουμε ένα μήνυμα, να είμαστε δίπλα στα παιδιά που μας έχουν πραγματικά ανάγκη. Με αυτά που βλέπουμε αυτές τις ημέρες, από εδώ και πέρα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όλοι μας. Να ξέρουμε πού δίνουμε τα χρήματά μας, να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά, να μιλάμε με τις ίδιες τις οικογένειες, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι πάει όντως εκεί που πρέπει η βοήθεια που δίνουμε».

Για το τι πιστεύει ότι πρέπει να γίνει ακόμη περισσότερος κόσμος του αθλητισμού: «Σε αυτό που ρωτάς έχω να πω ότι είναι η ψυχή του κάθε ανθρώπου. Εμένα η ψυχή μου και η καρδιά μου έτσι σκέφτεται, όπως και το μυαλό μου. Το κάνω έτσι αυθόρμητα και ούτε καν το σκέφτομαι. Στόχος μου είναι να βοηθήσω. Είτε ένα ευρώ, ένα νερό, είτε ένα φαγητό…

Δεν χρειάζεται να προσφέρει κανείς μεγάλα ποσά, αφού αυτό που έχει αξία είναι η ίδια η πράξη. Κάθε καλό που κάνουμε, επιστρέφεται. Τουλάχιστον σε εμένα έχει επιστρέψει διπλά και τριπλά πίσω. Η ψυχή του κάθε ανθρώπου είναι τι έχει μέσα του. Αν μέσα του είναι καλός και σκέφτεται το καλό θα βοηθήσει, αν όχι και είναι μίζερος, έχει κακία, δεν θα το κάνει».

Για την ανησυχία που προκαλούν οι εξελίξεις γύρω από ΜΚΟ και τον φόβο εξαπάτησης: «Επειδή είχα επικοινωνία με τη μητέρα του παιδιού, τουλάχιστον μερικά από τα χρήματα νομίζω έφτασαν, δεν ξέρω συγκεκριμένα το ποσό, αλλά επειδή είχα επικοινωνία θέλω να πιστεύω ότι κάποια από τα χρήματα έφτασαν στον μικρό Δημήτρη Όθωνα.

Δεν γνωρίζω αν έφτασε στον προορισμό του ολόκληρο το ποσό. Καταλαβαίνω όσους ενδέχεται να διστάζουν, καθώς είδα πολλές αντιδράσεις και είναι λογικό. Από εδώ και πέρα καλό είναι να έχουμε επικοινωνία με τις ίδιες οικογένειες, γιατί όχι να μην πηγαίνουμε από κοντά και να γνωρίζουμε τον ίδιο τον άνθρωπο που αντιμετωπίζει το πρόβλημα».