Superga: 76 χρόνια από την τραγωδία που αφάνισε την Grande Torino, το καμάρι της Ιταλίας

Συμπληρώνονται 76 χρόνια από την αεροπορική τραγωδία της Superga, που συγκλόνισε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Στις 4 Μαΐου 1949, στις 18:05, η Grande Torino, το καμάρι της Ιταλίας, εξαφανίστηκε.

Εννέα χρόνια πριν από την αεροπορική τραγωδία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Μόναχο, η τότε κορυφαία ομάδα της Ευρώπης, η Τορίνο, χάθηκε ολόκληρη, σε μια εποχή χωρίς τηλεοπτική κάλυψη του ποδοσφαίρου. Η ομάδα είχε ήδη πανηγυρίσει τέσσερα σερί πρωταθλήματα Ιταλίας και, τη χρονιά του δυστυχήματος, βρισκόταν στην κορυφή διεκδικώντας τον πέμπτο τίτλο. Η ομοσπονδία τής τον απένειμε μετά την τραγωδία, όχι μόνο ως ένδειξη ευαισθησίας, αλλά και επειδή όλοι θεωρούσαν βέβαιο ότι η Τορίνο δεν θα έχανε το πρωτάθλημα. Η «Grande Torino» χάθηκε στη Basilica di Superga, πάνω στον επιβλητικό λόφο λίγο έξω από την πόλη, που αποτελεί τοπόσημο του ιταλικού Βορρά.

Με αφετηρία τη Λισαβόνα, το αεροπλάνο αναχώρησε στις 10:40 για το Τορίνο. Την προηγούμενη ημέρα η Τορίνο είχε αντιμετωπίσει την Μπενφίκα σε φιλικό προς τιμήν του αρχηγού της, Φερέιρα. Το αεροσκάφος Fiat δεν είχε την απαιτούμενη αυτονομία και γι’ αυτό είχε προβλεφθεί ανεφοδιασμός στη Βαρκελώνη, όπου τα μέλη της αποστολής αποβιβάστηκαν και γευμάτισαν. Η πρόγνωση έδινε πολύ κακές καιρικές συνθήκες στην Ιταλία, με ομίχλη και ισχυρούς ανέμους. Παρότι η ορατότητα στο αεροδρόμιο έφτανε τα 1.200 μέτρα, στον λόφο της Σουπέργκα περιοριζόταν στα 40. Λίγο μετά τη Σαβόνα ο πιλότος κατέβηκε χαμηλότερα για να βλέπει καλύτερα. Όταν το αεροσκάφος πλησίασε το Τορίνο, μετά την πορεία μέσω Τουλόν, Νίκαιας και Σαβόνας, προσέκρουσε σε εκκλησία στην κορυφή του λόφου.

Οι αναφορές για την τραγωδία έχουν αποδώσει το δυστύχημα σε λανθασμένο υπολογισμό του υψομέτρου και στους ισχυρούς ανέμους. Η πρόσκρουση ήταν τόσο βίαιη, ώστε πάνω από το μισό αεροπλάνο διαλύθηκε, με μοναδικό σχεδόν άθικτο τμήμα την ουρά. Κανείς από τους 31 επιβαίνοντες δεν επέζησε. Ανάμεσα στα θύματα ήταν 18 παίκτες της Τορίνο, οι δύο προπονητές της ομάδας, δύο παράγοντες και τρεις δημοσιογράφοι που ταξίδευαν μαζί της. Μοναδικός ποδοσφαιριστής της Τορίνο που γλίτωσε ήταν ο Σάουρο Τόμα, καθώς δεν είχε μεταβεί στη Λισαβόνα λόγω τραυματισμού στο γόνατο.

Η φήμη της ομάδας έκανε ακόμη πιο οδυνηρό το πλήγμα. Η καταστροφή δεν αφάνισε απλώς έναν σύλλογο στο απόγειο της ιστορίας του, αλλά αποδεκάτισε και την εθνική Ιταλίας: δέκα από τους έντεκα βασικούς της Τορίνο αγωνίζονταν στη «σκουάντρα ατζούρα», μαζί με τον τερματοφύλακα της Γιουβέντους. Δύο ημέρες μετά το δυστύχημα, το Τορίνο φόρεσε τα μαύρα για την κηδεία των θυμάτων. Πάνω από 500.000 άνθρωποι κατέκλυσαν τους δρόμους, αποχαιρετώντας τους παίκτες που είχαν αγαπήσει.

Η αλληλεγγύη από το εξωτερικό εκδηλώθηκε αμέσως. Στις 26 Μαΐου 1949, η Ρίβερ Πλέιτ του Αλφρέντο ντι Στέφανο ταξίδεψε στο Τορίνο για φιλικό παιχνίδι. Η αναμέτρηση προέκυψε ύστερα από τηλεφώνημα του προέδρου της αργεντίνικης ομάδας, Αντόνιο Αλμπέρτο, στον πρόεδρο της Τορίνο, Φερούτσιο Νόβο, με πρόταση για έναν αγώνα που θα σηματοδοτούσε μια νέα αρχή για την ιταλική ομάδα. Το Comunale γέμισε, ενώ έντεκα από τα αστέρια της εποχής φόρεσαν τη φανέλα της Τορίνο: ήταν παίκτες άλλων ιταλικών ομάδων που θέλησαν να τιμήσουν τους αδικοχαμένους συναδέλφους τους. Το ματς έληξε 2-2 και από εκείνη τη μέρα η Τορίνο ξεκίνησε να γράφει μια νέα ιστορία.

@Photo credits: @TorinoFC_1906 (X)