Χρήστος Τζόλης στο Novasports για την πρώτη συνάντηση με τον Αρτέτα: «Μιλούσα 45 λεπτά για τη ζωή μου – Αυτά δεν τα έχω ξαναδεί»

Η μεταγραφή του Χρήστου Τζόλη στην Άρσεναλ και την Premier League αναστάτωσε το μεταγραφικό παζάρι, καθώς έγραψε ιστορία. Η διαδρομή από την Μπριζ στο Λονδίνο κόστισε 40 εκατομμύρια ευρώ και τον έκανε τον ακριβότερο Έλληνα ποδοσφαιριστή σε μεταγραφή, πάνω από τον Κώστα Μανωλά.

Έπειτα από μια απαιτητική περίοδο προσαρμογής και έναν απρόσμενο τραυματισμό που τον άφησε για ένα διάστημα εκτός, ο Χρήστος Τζόλης έχει πλέον σταθεροποιηθεί στα αγγλικά γήπεδα.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε αποκλειστικά στον Νικόλα Παολίνο, ο Έλληνας διεθνής επιθετικός μιλά για την καινούργια του ζωή στο Λονδίνο, τις ξεχωριστές μεθόδους του Μικέλ Αρτέτα και όσα φιλοδοξεί να πετύχει. Αναφέρεται στον Κώστα Τσιμίκα, στο πάντελ που αγαπά και στο γκολφ, το οποίο δεν καταλαβαίνει, ενώ αφηγείται και την απίθανη συνάντησή του με φίλο της Άρσεναλ στη μέση του δρόμου.

«Δύσκολο να διαχειριστείς ένα τραυματισμό, πάντα έβλεπα κάτι θετικό»

Πώς βίωσες το διάστημα της απουσίας σου, δεδομένου ότι είχες ξεκινήσει εξαιρετικά τη σεζόν;

Ο τραυματισμός και η απουσία από αρκετούς αγώνες της ομάδας δεν είναι εύκολα πράγματα. Έμεινα έξω έξι παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις εδώ, κάτι που ήταν δύσκολο να αντιμετωπίσω. Προσπαθούσα, όμως, να βλέπω τη θετική πλευρά, για να επιστρέψω πιο έτοιμος και να έχω καλή απόδοση από την πρώτη στιγμή. Αυτός ήταν ο στόχος. Μου δόθηκε αμέσως η ευκαιρία απέναντι στη Λίβερπουλ, σε μια απαιτητική εκτός έδρας αναμέτρηση, με πολλή σωματική ένταση και τρεξίματα. Νομίζω πως η ομάδα μας παρουσίασε καλή εικόνα σε εκείνο το παιχνίδι.

Είχες μιλήσει με τον Τσιμίκα πριν από το παιχνίδι ή μετά;

Η συζήτηση έγινε μετά τον αγώνα. Δεν είπαμε πολλά στο γήπεδο, αφού κι εκείνοι είχαν ηττηθεί και έπαιζαν στην έδρα τους· δεν τον συνάντησα καθόλου εκεί. Αργότερα μιλήσαμε στα αποδυτήρια και, φυσικά, ανταλλάξαμε φανέλες. Έχουμε πολύ καλή σχέση και θα τον δω ξανά στην Εθνική, με το καλό.

«Νιώθω ότι είμαι πολύ καιρό εδώ»

Πώς αισθάνεσαι έπειτα από τρεις μήνες στην Αγγλία; Έχεις εγκλιματιστεί στην ομάδα, αλλά και στην καθημερινότητα εκτός γηπέδου;

Η προσαρμογή μου στην ομάδα και στη ζωή έξω από το γήπεδο έχει πάει αρκετά καλά. Αισθάνομαι πολύ καλά με τους συμπαίκτες μου και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ειλικρινά, έχω την εντύπωση ότι βρίσκομαι εδώ πολύ περισσότερο από τρεις μήνες, αφού το τρίμηνο είναι ελάχιστο διάστημα. Με τόσα συνεχόμενα παιχνίδια, ο χρόνος περνά γρήγορα. Είμαι πολύ χαρούμενος, το απολαμβάνω και περνάω όμορφα τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.

Με τι ασχολείσαι στον ελεύθερο χρόνο σου στο Λονδίνο; Έχεις κάποιο κοινό χόμπι με τους συμπαίκτες σου;

Δεν προλαβαίνω να έχω κάποιο χόμπι, για να είμαι ειλικρινής. Μου αρέσει πολύ το πάντελ, αλλά δεν υπάρχει καθόλου χρόνος για να παίξουμε. Στην Αγγλία, από την άλλη, είναι συνηθισμένο να παίζουν συνεχώς γκολφ· εγώ δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό και δεν έχω δοκιμάσει καν. Το βρίσκω πολύ βαρετό άθλημα. Παρ’ όλα αυτά, ταιριάζω πολύ καλά με αρκετούς συμπαίκτες μου, που με έχουν στηρίξει σημαντικά στην ενσωμάτωσή μου.

«Αυτό που κάνει ο Αρτέτα δεν το είχα δει από άλλον προπονητή»

Με βάση τη συνεργασία σας, πώς θα περιέγραφες τον Μικέλ Αρτέτα; Υπάρχει κάποια εμπειρία μαζί του που να τον χαρακτηρίζει;

Πριν από τα παιχνίδια οργανώνει διάφορες δραστηριότητες, μεταξύ άλλων παιχνίδια εγρήγορσης στα αποδυτήρια, ώστε να διαπιστώσει πόσο έτοιμοι είναι οι παίκτες. Βρίσκει διαρκώς νέες ιδέες και αντιμετωπίζει κάθε αγώνα με διαφορετικό τρόπο· δεν είχα δει κάτι τέτοιο από άλλον προπονητή. Στην πρώτη μας συζήτηση, το καλοκαίρι, με ρώτησε τόσο για την ποδοσφαιρική μου πορεία όσο και για τη ζωή μου έξω από το γήπεδο. Εγώ μιλούσα σίγουρα 45 λεπτά, ενώ ο προπονητής για 10-15, και ήταν πολύ ανοιχτός στο να ακούσει όσα είχα να πω.

«Σταμάτησε το αμάξι στη μέση του δρόμου και μου είπε: ‘τι κάνεις εσύ εδώ’»;

Πώς είναι η ζωή σου σε μια τόσο μεγάλη μητρόπολη όπως το Λονδίνο; Τι διαφορές παρατηρείς στους ανθρώπους σε σύγκριση με την Μπριζ;

Το μέγεθος της πόλης και η διαφορά στους οπαδούς είναι τεράστια. Το Λονδίνο είναι πολύ μεγάλο και έχει πάρα πολύ κόσμο, με πολλούς να υποστηρίζουν την Άρσεναλ, οπότε σε αναγνωρίζουν εύκολα στον δρόμο ή όταν πηγαίνεις σε κάποιο μαγαζί. Παρ’ όλα αυτά, οι φίλαθλοι είναι πάντα φιλικοί και πολύ ευγενικοί, ενώ στηρίζουν πάρα πολύ την ομάδα. Θυμάμαι ότι περπατούσα στον δρόμο όταν ένα αυτοκίνητο σταμάτησε και ένας φίλαθλος κατέβηκε για να βγάλουμε φωτογραφία, επειδή δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που ζούσε και είπε: ‘τι κάνεις εσύ εδώ’; Ήταν κοντά στη γειτονιά μου. Εγώ απλώς περπατούσα και με αναγνώρισε αμέσως.

«Να κατακτήσω την Premier League από την πρώτη μου χρονιά»

Το βράδυ, όταν ξαπλώνεις για ύπνο, φαντάζεσαι πως κατακτάς την Premier League με την Άρσεναλ;

Για όλους μας αποτελεί στόχο, όχι μόνο για μένα. Κάθε ποδοσφαιριστής, πιστεύω, ονειρεύεται να κατακτήσει την Premier League, το κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο. Εύχομαι να το πετύχω κιόλας από την πρώτη σεζόν μου στην Άρσεναλ, που θα είναι η δεύτερη διαδοχική της ομάδας, και θεωρώ πως έχουμε τη δυνατότητα, αρκεί να δείξουμε συνέπεια και να πορευτούμε όλοι με την ίδια προσήλωση και τον ίδιο στόχο.