Πελέ Τζούνιορ, Κρίστιαν Τότι και τα παιδιά διάσημων αθλητών που δυσκολεύτηκαν να ακολουθήσουν τους γονείς τους

Το αφιέρωμα καταγράφει την πίεση που βιώνουν τα παιδιά διάσημων αθλητών, όταν καλούνται να συνεχίσουν την πορεία των γονιών τους. Ανάμεσα στα παραδείγματα είναι ο Κρίστιαν Τότι, που άφησε το ποδόσφαιρο για την προπονητική, και ο Έντσο Ζιντάν, ο οποίος δεν άντεξε τις προσδοκίες και αποσύρθηκε.

Τις δικές τους δυσκολίες αντιμετώπισαν ο Κρίστιαν Μαλντίνι και ο Εντίνιο, γνωστός και ως Πελέ Τζούνιορ, με τον δεύτερο να βρίσκεται αντιμέτωπος με σοβαρές νομικές περιπέτειες.

Στην άμμο διακρίθηκε ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Τζούνιορ, μια διαδρομή που αναδεικνύει το βάρος και την πίεση ενός διάσημου επωνύμου.

Πιο αναλυτικά

Τα παιδιά σπουδαίων αθλητών, αλλά και άλλων γνωστών προσώπων, συχνά μεγαλώνουν κάτω από πολύ μεγάλη, αν όχι τεράστια, πίεση. Η άγραφη απαίτηση είναι να ακολουθήσουν την πορεία των γονιών τους. Αν πετύχουν, η επιτυχία τους αποδίδεται στο βαρύ όνομα που κουβαλούν, σαν να τους έκανε χάρη ο πατέρας ή η μητέρα τους. Αν αποτύχουν, πολλοί αναρωτιούνται πώς γίνεται να μην τα κατάφεραν, ενώ είχαν αυτό το όνομα.

Κρίστιαν Τότι

Πριν κλείσει τα 20, ο Κρίστιαν Τότι πήρε την απόφαση να αποχωρήσει από την ενεργό δράση και να στραφεί στην προπονητική, σε μία από τις πιο πρόσφατες τέτοιες περιπτώσεις. Γεννήθηκε έναν χρόνο πριν από τον ιταλικό θρίαμβο στο Βερολίνο, το εύστοχο πέναλτι του πατέρα του απέναντι στην Αυστραλία και το Χρυσό Παπούτσι του Φραντσέσκο.

Μετά τη θητεία του στις ακαδημίες της Ρόμα, όπου έφτασε μέχρι την Under 18, ο Κρίστιαν πέρασε τα δύο τελευταία χρόνια αλλάζοντας ομάδες: Φροζινόνε, Ράγιο Βαγιεκάνο, Αβετσάνο και Όλμπια. Στη συνέχεια κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και εντάχθηκε στο προπονητικό τιμ της «Ποδοσφαιρικής Σχολής Τότι» στη Ρώμη. Οι εκτιμήσεις ήταν πως μπορούσε να παίξει στη Serie B ή, τουλάχιστον, στη Serie C, όμως εκείνος είχε και έχει ως όνειρο να γίνει προπονητής.

Έντσο Ζιντάν

Ο «Ζιζού» επέλεξε το όνομα Έντσο για τον γιο του, τιμώντας τον σπουδαίο Ουρουγουανό Έντσο Φραντσέσκολι Ουριάρτε. Από τις ακαδημίες της Ρεάλ ξεκίνησε ο Έντσο, ζητώντας να τον αποκαλούν «Φερνάντεζ», με το επώνυμο της μητέρας του, ώστε να νιώθει λιγότερη πίεση. Αποσύρθηκε στα 29 του, αφού έκανε το ντεμπούτο του στη Ρεάλ και στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες της Ευρώπης χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

«Πάλεψα πολλά χρόνια με τις φωνές. Τις κακίες και τους αφορισμούς. Ούτε καν σε κοιτάνε. Θεωρούν δεδομένο πως βρίσκεσαι εκεί όχι επειδή το αξίζεις» είχε πει, πριν αφήσει πίσω του την καριέρα του. Το πρώτο του παιχνίδι με τους «μερένχες» είχε ξεκινήσει με γκολ, ενώ προπονητής του ήταν ο πατέρας του· την επόμενη ημέρα οι εφημερίδες έγραφαν: «Ένας άλλος Ζιντάν στο Μπερναμπέου».

Κρίστιαν Μαλντίνι

Ο Κρίστιαν Μαλντίνι, γεννημένος το 1996, αποφάσισε να σταματήσει την ποδοσφαιρική του πορεία πριν από λίγα χρόνια. Στη Serie C, την τρίτη κατηγορία του calcio, φόρεσε αρχικά τη φανέλα της Προ Σέστο και έπειτα της Λέκο. Αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός ή μπακ, όπως ο πατέρας του, Πάολο, αλλά ήταν δεξιοπόδαρος. Αποχώρησε από τα γήπεδα και έγινε εκπρόσωπος ποδοσφαιριστών, όπου τα πηγαίνει εξαιρετικά.

Εντίνιο (ή Πελέ Jr)

Το να είσαι ο πρώτος Πελέ μετά τον ίδιο τον Πελέ κουβαλά τεράστιο βάρος. Ο Εντίνιο, αντίθετα από τον πατέρα του, άρχισε την καριέρα του ως τερματοφύλακας και όχι στη θέση όπου εκείνος μεγαλούργησε. Η πορεία του δεν εξελίχθηκε καλά και η καριέρα του ολοκληρώθηκε νωρίς, όμως στη συνέχεια τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα.

Το 2005 συνελήφθη στο Σάο Πάολο με την κατηγορία της διεθνούς διακίνησης ναρκωτικών. Αφού είχε αποφυλακιστεί λίγα χρόνια νωρίτερα, καταδικάστηκε το 2014 για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και ξέπλυμα χρήματος σε ποινή 33 ετών, η οποία αργότερα μειώθηκε στα 12.

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Τζούνιορ

Δεν ήταν μόνο ο πρωτότοκος γιος του «Θεού», αλλά είχε και το όνομά του. «Δεν άντεξα την πίεση», παραδέχτηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε συνέντευξή του στην Gazzetta dello Sport, εξηγώντας πως ουσιαστικά δεν επιχείρησε καν να καθιερωθεί στα γήπεδα.

Αργότερα επέλεξε το ποδόσφαιρο στην άμμο και εκεί γνώρισε πραγματική επιτυχία, με σημαντική παρουσία στην εθνική ομάδα της Ιταλίας και συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια πρωταθλήματα. Σήμερα βρίσκεται στον πάγκο της Ιμπάρα, ομάδας της πέμπτης κατηγορίας στην Ισπανία.