Κριστιάνο Ρονάλντο: Το «αντίο» που μοιάζει απίστευτο – Από τα δάκρυα του 2004 στην κορυφή

Κάποια στιγμή θα έφτανε και αυτή η μέρα. Ωστόσο, εδώ και χρόνια, για τον Κριστιάνο Ρονάλντο έμοιαζε σαν να μπορούσε με κάποιον τρόπο να την καθυστερεί επ’ αόριστον. Σε ηλικία 41 ετών, ο Πορτογάλος γνωστοποίησε ότι, μετά τους αγώνες της διακοπής του Νοεμβρίου, θα παραδώσει το «7» της Εθνικής στην επόμενη γενιά. Όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, η απόφαση δεν ήταν μόνο λογική υπόθεση, αλλά είχε και συναισθηματικό βάρος.

Έτσι φτάνει κοντά στην ολοκλήρωσή της μια διεθνής διαδρομή που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2003 και διήρκεσε 23 χρόνια. Ως την ανακοίνωση, ο απολογισμός του ήταν 234 συμμετοχές και 146 γκολ, αριθμοί που αποτελούν παγκόσμια ρεκόρ στο ανδρικό διεθνές ποδόσφαιρο. Στην πορεία ήρθαν και τρεις τίτλοι για μια χώρα που δεν είχε σηκώσει κανέναν πριν από εκείνον.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Cristiano Ronaldo (@cristiano)

Οι αριθμοί, ωστόσο, δεν αρκούν για να αποτυπώσουν την πλήρη ιστορία. Η σχέση του Κριστιάνο με την Πορτογαλία περιλάμβανε σχεδόν κάθε συναίσθημα και κατάσταση: προσδοκίες, αποτυχίες, αμφισβήτηση, εμμονή και δάκρυα. Πάρα πολλά δάκρυα, πριν φτάσουν τα τρόπαια.

Από το Καζακστάν στην Ελλάδα: τα πρώτα δάκρυα

Στις 20 Αυγούστου 2003, ένας 18χρονος που άρχιζε μόλις να γίνεται γνωστός στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Πορτογαλίας, σε φιλικό με το Καζακστάν. Τότε δεν είχε ακόμη καθιερωθεί ως «CR7», ούτε είχε Χρυσές Μπάλες, Champions League ή εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους να παρακολουθούν κάθε του κίνηση. Ήταν ένα σπουδαίο ταλέντο από τη Μαδέιρα, που είχε πρόσφατα αφήσει τη Σπόρτινγκ για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση δεν άργησε: λιγότερο από έναν χρόνο μετά, διεξαγόταν το Euro 2004 στην Πορτογαλία. Ολόκληρη η χώρα προσδοκούσε την πρώτη μεγάλη διάκριση της ιστορίας της. Στην πρεμιέρα ήρθε και το πρώτο γκολ του Ρονάλντο με την Εθνική, απέναντι στην Ελλάδα. Με κεφαλιά στο τέλος μείωσε σε 2-1, όμως δεν μπόρεσε να αποτρέψει την ήττα.

Μερικές εβδομάδες μετά, οι δύο αντίπαλοι βρέθηκαν ξανά απέναντι, αυτή τη φορά στον τελικό του «Ντα Λουζ». Η κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα διαμόρφωσε το 1-0 και έδωσε στην Ελλάδα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Μετά το τελευταίο σφύριγμα, ο τότε 19χρονος Ρονάλντο έμεινε στο χορτάρι, καθισμένος και δακρυσμένος. Κανείς δεν γνώριζε πως αυτή η σκηνή θα αποτελούσε το πρώτο μέρος μιας ιστορίας που θα έκλεινε δώδεκα χρόνια αργότερα.

Ο Ρονάλντο εξελισσόταν, όπως και η Πορτογαλία

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, η Πορτογαλία προκρίθηκε στα ημιτελικά για πρώτη φορά από το 1966. Εκεί ο Ρονάλντο σημείωσε το παρθενικό του γκολ σε Παγκόσμιο Κύπελλο, απέναντι στο Ιράν . Πλέον, άφηνε πίσω τον ρόλο του ανερχόμενου ταλέντου και γινόταν ο παίκτης γύρω από τον οποίο θα στηριζόταν η Εθνική τα επόμενα χρόνια.

Οι τίτλοι, πάντως, δεν ήρθαν αμέσως. Η Πορτογαλία σταμάτησε στα προημιτελικά του Euro 2008, ενώ στο Μουντιάλ του 2010 αποκλείστηκε στη φάση των «16». Στο Euro 2012 έφτασε στα ημιτελικά, με τον Ρονάλντο να πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις και να σκοράρει τρεις φορές, προτού η Ισπανία πάρει την πρόκριση στα πέναλτι. Ακολούθησε το απογοητευτικό Μουντιάλ του 2014, όπου η Πορτογαλία δεν κατάφερε να περάσει από τη φάση των ομίλων.

Για μεγάλο διάστημα, στη μυθική πορεία του έμοιαζε να λείπει ένα σημαντικό κομμάτι. Σε συλλογικό επίπεδο μπορούσε να κατακτήσει τα πάντα, όμως με την Πορτογαλία δεν είχε πετύχει κάτι ανάλογο. Αυτό άλλαξε το 2016.

Όταν τα δάκρυα έγιναν διαφορετικά

Η αρχή στο Euro της Γαλλίας δεν προμήνυε επιτυχία. Η Πορτογαλία έφερε τρεις ισοπαλίες στους ομίλους και χρειάστηκε το εντυπωσιακό 3-3 με την Ουγγαρία για να συνεχίσει στη διοργάνωση. Ο Ρονάλντο πέτυχε δύο γκολ εκείνο το βράδυ και έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής με γκολ σε τέσσερα διαφορετικά Euro. Στον ημιτελικό με την Ουαλία, έδωσε μια χαρακτηριστική παράσταση: άνοιξε το σκορ με εντυπωσιακή κεφαλιά και έφτιαξε το 2-0 του Νάνι.

Ύστερα ήρθε στο Παρίσι ο τελικός Γαλλία – Πορτογαλία, δώδεκα χρόνια μετά την αναμέτρηση με την Ελλάδα. Αυτή τη φορά, όμως, οι συνθήκες έγιναν όσο πιο δύσκολες μπορούσαν για τον ίδιο. Έπειτα από σύγκρουση με τον Ντιμίτρι Παγέ, ο Ρονάλντο τραυματίστηκε και στο 25ο λεπτό αποχώρησε με φορείο, κλαίγοντας. Για λίγα λεπτά, φάνηκε πως η μεγαλύτερη ευκαιρία του είχε χαθεί με τον πιο οδυνηρό τρόπο.

Δεν μπορούσε να προσφέρει μέσα στο γήπεδο και προσπάθησε να βοηθήσει από έξω. Στα τελευταία λεπτά και στην παράταση, βρισκόταν δίπλα στον Φερνάντο Σάντος, φώναζε, έδινε οδηγίες και ζούσε κάθε φάση σαν να αγωνιζόταν ακόμη. Στο 109′ ο Έντερ πέτυχε το 1-0 και η Πορτογαλία στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Το 2004, ο Ρονάλντο έκλαψε για την ήττα στον τελικό που έγινε στην πατρίδα του. Δώδεκα χρόνια μετά, το 2016, τα δάκρυα επέστρεψαν, αυτή τη φορά επειδή είχε επιτέλους κατακτήσει το τρόπαιο που του έλειπε.

Από το «δεν έχει πάρει τίποτα με την Εθνική» έως τα τρία τρόπαια

Η κατάκτηση του Euro 2016 άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο για την Πορτογαλία και τους τίτλους της. Στην πρώτη τελική φάση του Nations League, το 2019, ο Ρονάλντο πρόσθεσε μία ακόμη εμφάνιση που ξεχωρίζει στην καριέρα του: πέτυχε χατ-τρικ στον ημιτελικό με την Ελβετία, με τα δύο τελευταία γκολ να έρχονται στα τελευταία λεπτά, και οδήγησε την ομάδα στον τελικό.

Στον τελικό η Πορτογαλία επικράτησε 1-0 της Ολλανδίας, με τον CR7 να πανηγυρίζει το δεύτερο τρόπαιό του ως αρχηγός της Εθνικής. Έξι χρόνια αργότερα, στα 40 του, κατέκτησε άλλο ένα. Στον τελικό του Nations League το 2025, απέναντι στην Ισπανία, η Πορτογαλία έμεινε δύο φορές πίσω στο σκορ. Ο Νούνο Μέντες ισοφάρισε όταν η ομάδα βρέθηκε για πρώτη φορά πίσω στο σκορ και ο Ρονάλντο τη δεύτερη φορά.

Στο 61′, ο Ρονάλντο βρέθηκε στην περιοχή και με βολέ διαμόρφωσε το 2-2. Η αναμέτρηση κρίθηκε στα πέναλτι, όπου η Πορτογαλία νίκησε 5-3, κατακτώντας για δεύτερη φορά το Nations League και γινόμενη η πρώτη χώρα που το πετυχαίνει.

Τρεις τίτλοι για τον Κριστιάνο: Euro 2016, Nations League 2019 και Nations League 2025. Πριν από εκείνον, η Πορτογαλία δεν είχε κατακτήσει κανέναν.

Τα ρεκόρ του Κριστιάνο Ρονάλντο έγιναν σχεδόν καθημερινότητα

Με τον καιρό, οι νέες κορυφές που άγγιζε έπαψαν σχεδόν να ξαφνιάζουν. Τον Σεπτέμβριο του 2021, τα δύο γκολ του κόντρα στην Ιρλανδία τον έφεραν πάνω από τον Αλί Νταεΐ, στην πρώτη θέση των σκόρερ όλων των εποχών στο ανδρικό διεθνές ποδόσφαιρο. Τον Μάρτιο του 2023, απέναντι στο Λιχτενστάιν, ξεπέρασε το παγκόσμιο ρεκόρ συμμετοχών του Μπάντερ Αλ-Μουτάουα και γιόρτασε το επίτευγμα με δύο γκολ.

Στα Euro συμμετείχε σε έξι διαφορετικές τελικές φάσεις, επίδοση που δεν έχει πετύχει άλλος παίκτης, ενώ με 30 συμμετοχές και 14 γκολ κατέχει επίσης τα ρεκόρ της διοργάνωσης. Αν συνυπολογιστούν και τα προκριματικά, έχει σκοράρει 55 φορές σε αγώνες Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στα Μουντιάλ αγωνίστηκε το 2006, το 2010, το 2014, το 2018 και το 2022, βρίσκοντας δίχτυα και στις πέντε διοργανώσεις. Το 2026, σε ηλικία 41 ετών, έλαβε μέρος και στο έκτο του Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η τελευταία παρουσία του Κριστιάνο Ρονάλντο σε Παγκόσμιο Κύπελλο

Ο Ρονάλντο πήγε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 γνωρίζοντας ότι θα ήταν η τελευταία του συμμετοχή σε Μουντιάλ. Με δύο γκολ απέναντι στο Ουζμπεκιστάν, έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε έξι διαφορετικές διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στις τελικές φάσεις έφτασε συνολικά τις 27 συμμετοχές και τα 11 γκολ, ενώ έγινε ο πρώτος σκόρερ της Πορτογαλίας στην ιστορία της διοργάνωσης, περνώντας πάνω από τον Εουσέμπιο.

<link rel=”stylesheet” href=”https://player.glomex.com/variant/eexbs1blas66lnn/variant.css”>
<glomex-integration integration-id=”eexbs1blas66lnn” playlist-id=”v-djgnp5cezjvt”>
</glomex-integration>

Το φινάλε, ωστόσο, δεν εξελίχθηκε όπως θα ήθελε. Η Πορτογαλία γνώρισε την ήττα με 1-0 από την Ισπανία στους «16» και αποκλείστηκε. Μετά την αναμέτρηση, ο Ρονάλντο επιβεβαίωσε πως είχε παίξει για τελευταία φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Απέμενε πλέον να γίνει γνωστό πότε θα ολοκλήρωνε οριστικά την πορεία του στην Εθνική.

234 αγώνες μετά, ο απολογισμός της πορείας του

Η ανακοίνωση ήρθε στις 5 Νοεμβρίου του 2026: ο ίδιος γνωστοποίησε πως θα αποχωριστεί τη φανέλα με το «7». Ως τώρα, ο απολογισμός του περιλαμβάνει 234 συμμετοχές, 146 γκολ, ένα Euro, δύο Nations League, έξι Μουντιάλ, έξι Euro και 23 χρόνια.

Στην κορυφή του απολογισμού βρίσκονται και δύο παγκόσμια ρεκόρ, που ενδέχεται να μείνουν απλησίαστα για πολλά χρόνια: κανένας άλλος άνδρας ποδοσφαιριστής δεν έχει περισσότερες συμμετοχές ή περισσότερα γκολ με τις Εθνικές ομάδες. Ίσως, όμως, η σημαντικότερη παρακαταθήκη του να μην αποτυπώνεται στους αριθμούς.

Όταν έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2003, η Πορτογαλία διέθετε σπουδαίους παίκτες και μεγάλες γενιές, αλλά δεν είχε κατακτήσει διεθνή τίτλο. Τώρα φεύγει έχοντας αφήσει πίσω του τρία τρόπαια. Πρόλαβε τη γενιά του Φίγκο, του Ρούι Κόστα και του Ντέκο, αγωνίστηκε με τον Πέπε και τον Κουαρέσμα, ενώ συνέχισε δίπλα στον Μπρούνο Φερνάντες, τον Μπερνάρντο Σίλβα και τον Ρούμπεν Ντίας. Έπαιξε, επίσης, στο ίδιο γήπεδο με παιδιά που είχαν γεννηθεί όταν εκείνος είχε ήδη φορέσει τη φανέλα της Εθνικής.

Η Πορτογαλία πέρασε από διαφορετικούς προπονητές, γενιές, συστήματα και εποχές, όμως το «7» παρέμενε σταθερά παρόν. Η αποχώρηση του Κριστιάνο Ρονάλντο δεν σηματοδοτεί απλώς το τέλος της πορείας ενός σπουδαίου ποδοσφαιριστή με την Εθνική ομάδα. Για πρώτη φορά έπειτα από 23 χρόνια, μια ολόκληρη ποδοσφαιρική χώρα καλείται να συνηθίσει τη ζωή χωρίς εκείνον.

Ο κύκλος ολοκληρώνεται με τον 41χρονο να παραδίδει το «7» έχοντας κατακτήσει τρία τρόπαια για την πατρίδα του, ενώ η αφετηρία ήταν εκείνος ο 19χρονος που δάκρυζε στο χορτάρι του «Ντα Λουζ» το καλοκαίρι του 2004. Στο τέλος, η αναμονή έκανε εκείνα τα δάκρυα να αξίζουν.