Ο Εμέ Ζακέ, Γάλλος αμυντικός μέσος που αργότερα ακολούθησε την προπονητική, γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1941 στο Σελ-σου Κουζάν, κοντά στο Σεντ Ετιέν. Ως ποδοσφαιριστής φόρεσε τη φανέλα δύο γαλλικών ομάδων: έμεινε 12 χρόνια στη Σεντ Ετιέν και δύο στην Ολιμπίκ Λιόν, ολοκληρώνοντας την καριέρα του το 1976 ως αμυντικός χαφ. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε ως προπονητής στη Λιόν, ενώ το 1980 ανέλαβε την Μπορντό. Στα εννέα χρόνια που ακολούθησαν κατέγραψε σημαντικές επιτυχίες, οδηγώντας τους «Γιρονδίνους» σε εγχώριους τίτλους και ευρωπαϊκή αναγνώριση. Έπειτα από θητείες σε διάφορους συλλόγους, πήρε τα ηνία της εθνικής Γαλλίας μετά τον οδυνηρό αποκλεισμό από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 και την οδήγησε στην κατάκτηση της διοργάνωσης το 1998.
Το 1958 ο Ζακέ άρχισε να παίζει ερασιτεχνικά στην ομάδα της γενέτειράς του, την US Σελ-σου Κουζάν, παράλληλα με τη δουλειά του σε εργοστάσιο. Οι άνθρωποι της Σεντ Ετιέν τον εντόπισαν εκεί και δύο χρόνια αργότερα μετακινήθηκε στους «Στεφανουά», όπου αγωνίστηκε για τα επόμενα 13 χρόνια. Εκείνη την περίοδο η Σεντ Ετιέν κυριαρχούσε στο γαλλικό ποδόσφαιρο. Με την ομάδα πανηγύρισε πέντε πρωταθλήματα (1964, 1967, 1968, 1969, 1970) και τρία Κύπελλα Γαλλίας (1962, 1968, 1970). Το 1975 ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική διαδρομή του στην αιώνια αντίπαλο, την Ολιμπίκ Λιόν, όπου πέρασε τα τελευταία δύο χρόνια της καριέρας του.
Με την εθνική Γαλλίας ο Ζακέ κατέγραψε μόλις δύο συμμετοχές, το 1968, σε αγώνες των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Μέξικο. Αφότου σταμάτησε να αγωνίζεται, στράφηκε στην προπονητική: εργάστηκε αρχικά για τέσσερα χρόνια στη Λιόν και στη συνέχεια ανέλαβε την Μπορντό, όπου έμεινε εννέα χρόνια, από το 1980. Στο διάστημα αυτό οδήγησε τους «Γιρονδίνους» σε τρία πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και δύο ευρωπαϊκούς ημιτελικούς, καθώς και σε έναν προημιτελικό. Ακολούθησαν σύντομες θητείες στη Μονπελιέ και τη Νανσί, προτού αναλάβει την εθνική Γαλλίας το 1993.
Ο Εμέ Ζακέ αναλαμβάνει την εθνική Γαλλίας
Το 1991 ο Εμέ Ζακέ ανέλαβε θέση στο Εθνικό Κέντρο Τεχνικής Εκπαίδευσης και έναν χρόνο αργότερα έγινε βοηθός του ομοσπονδιακού προπονητή Ζεράρ Ουγιέ. Τον Δεκέμβριο του 1993 πήρε προσωρινά τη θέση του, μετά την εντός έδρας ισοπαλία με τη Βουλγαρία στο τελευταίο ματς των προκριματικών, που άφησε τη Γαλλία εκτός Μουντιάλ. Ο αποκλεισμός έπληξε σοβαρά το γόητρο της χώρας, η οποία είχε ήδη οριστεί ως διοργανώτρια της επόμενης διοργάνωσης. Υπό τον Ζακέ, οι «Πετεινοί» σημείωσαν ρεκόρ, μένοντας αήττητοι για 30 αγώνες, ενώ πέτυχαν και σημαντικά αποτελέσματα, όπως τη νίκη επί της Ιταλίας στη Νάπολι. Μετά από αυτή την πορεία, ο Ζακέ μονιμοποιήθηκε στον πάγκο.
Χωρίς να επηρεαστεί από τη φήμη ή την προϋπηρεσία των παικτών, ο Ζακέ αναμόρφωσε σχεδόν από την αρχή την ομάδα, αφήνοντας εκτός αστέρες όπως ο Ερικ Καντονά, ο Νταβίντ Ζινολά και ο Ζαν Πιερ Παπέν. Στήριξε το νέο σύνολο στον Ζινεντίν Ζιντάν και επέλεξε ποδοσφαιριστές όπως ο Ντιντιέ Ντεσάν και ο Λοράν Μπλαν. Οι πρώτες εμφανίσεις και τα αποτελέσματα προκάλεσαν ανησυχία, όμως με επιμονή και υπομονή ο προπονητής διαμόρφωσε μια καλοδουλεμένη ομάδα, ίσως την καλύτερη γαλλική εθνική ομάδα όλων των εποχών.
Οι Γάλλοι δημοσιογράφοι χλεύαζαν τον Ζακέ τόσο για την έντονη επαρχιώτικη προφορά του όσο και για κάποιες επιλογές του στο ποδόσφαιρο. Οι σχέσεις του με τον Τύπο, ιδίως με την εφημερίδα «Λ’ Εκίπ», επιδεινώθηκαν συνολικά και έφτασαν στο χειρότερο σημείο τους ενόψει του Μουντιάλ. Χαμηλών τόνων και μακριά από τη δημοσιότητα, ο προπονητής βρέθηκε επανειλημμένα αντιμέτωπος με τη χλεύη συμπατριωτών του. Όταν η Γαλλία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, η εφημερίδα τού ζήτησε συγγνώμη.
Με την ολοκλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο Ζακέ αποχώρησε από την εθνική ομάδα και ανέλαβε καθήκοντα τεχνικού διευθυντή στη Γαλλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Παρέμεινε στη θέση έως τον Δεκέμβριο του 2006, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.



















ΣΧΟΛΙΑ
Καλωσορίζουμε τον ανοιχτό διάλογο και τα σχόλια με ουσία. Κρατήστε τη συζήτηση ευγενική και με σεβασμό· υβριστικά ή διαφημιστικά σχόλια διαγράφονται. Πριν σχολιάσετε, διαβάστε τους όρους χρήσης.
Κανένα σχόλιο ακόμη. Γράψτε το πρώτο.