Κοσμάς Τσιλιανίδης: Σταματά το ποδόσφαιρο στα 31 του με ένα συγκλονιστικό μήνυμα

Ο Κοσμάς Τσιλιανίδης γνωστοποίησε ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση σε ηλικία 31 ετών, έπειτα από μια διαδρομή που σημαδεύτηκε από τραυματισμούς και δυσκολίες. Σε μια συγκινητική ανάρτηση μίλησε για τη σχέση του με το ποδόσφαιρο, που ξεκίνησε με αγάπη, αλλά κατέληξε σε αποστροφή εξαιτίας των συνεχόμενων απωλειών και των επεμβάσεων στο γόνατό του.

Μέσα από τις δυσκολίες, η προπονητική τού έδωσε ξανά έναν σκοπό, ενώ ο ίδιος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του σε όσους στάθηκαν στο πλευρό του. Ξεχωριστή θέση στην αναφορά του είχαν οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε, ιδιαίτερα ο Ηρακλής, ο Αστέρας Τρίπολης και ο ΟΦΗ, όπου βίωσε ουσιαστική αγάπη και στήριξη.

Πιο αναλυτικά

Η πορεία του επηρεάστηκε από σοβαρούς τραυματισμούς, με τον ίδιο να υποβάλλεται τρεις φορές σε επέμβαση στο ίδιο γόνατο. Ο Κοσμάς Τσιλιανίδης αποχωρεί από το ποδόσφαιρο έχοντας φορέσει, μεταξύ άλλων, τις φανέλες του Ηρακλή, του Αστέρα Τρίπολης, του ΟΦΗ και της Λαμίας.

Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η εξομολόγησή του ότι έφτασε πρώτα να απεχθάνεται το ποδόσφαιρο και στη συνέχεια να μισήσει τον ίδιο του τον εαυτό.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση:

”Τέλος λοιπόν…

Προσπαθώ εδώ και έναν χρόνο να βρω πώς θα εκφράσω αυτή την απόφαση. Η απάντηση που έδινα κάθε μέρα ήταν «αύριο».

Το όνειρό μου, από τότε που ήμουν παιδί, ήταν να παίξω ποδόσφαιρο. Το πραγματοποίησα, όμως δεν ένιωσα ποτέ πραγματικά τη χαρά και την ανταμοιβή. Μόλις πετύχαινα κάτι, ακολουθούσε αμέσως ο επόμενος στόχος. Έτσι είναι ο πρωταθλητισμός: δεν αφήνει περιθώρια για να ξεφύγεις. Δεν χάρηκα ποτέ τη στιγμή. Μέχρι που, στην καλύτερη χρονιά της καριέρας μου, συνέβη κάτι που μου τα πήρε όλα.

Ύστερα ήρθαν χρόνια γεμάτα δυσκολίες: τραυματισμοί, τρεις επεμβάσεις στο ίδιο γόνατο και 15 μήνες μακριά από τα γήπεδα. Μετά, οι τραυματισμοί διαδέχονταν ο ένας τον άλλον.

Άρχισα να μισώ το ποδόσφαιρο και τελικά έφτασα να μισήσω τον ίδιο μου τον εαυτό.

Προσπάθησα να διαχειριστώ όσα ένιωθα και αποδέχτηκα την πραγματικότητα. Πήρα την απόφαση να συνεχίσω μπροστά. Για να ξαναδείς το φως, χρειάζεται πρώτα να μπεις στο σκοτάδι και να δώσεις τη μάχη σου.

Μέρες ατελείωτες, δίχως σκοπό και κίνητρο.

Η προπονητική ήταν αυτή που μου ξαναέδωσε νόημα. Νιώθω πως οφείλω πολλά στο ποδόσφαιρο και θέλω να του τα ανταποδώσω, αυτή τη φορά μέσα από διαφορετικό ρόλο.

Πρώτα απ’ όλα, ευχαριστώ την οικογένειά μου και τη σύζυγό μου. Ήταν πάντα χαρούμενοι στις δικές μου χαρές και, πάνω απ’ όλα, δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές. Ως σήμερα δείχνουν υπομονή και εξακολουθούν να πιστεύουν σε μένα.

Θέλω να ευχαριστήσω όλες τις ομάδες στις οποίες αγωνίστηκα, με ξεχωριστή αναφορά στις εξής.

Στον Ηρακλή μεγάλωσα ποδοσφαιρικά. Από παιδάκι στην Καλλικράτεια, ξεκίνησα ως ball boy και κατέληξα πρωταγωνιστής. Αντιμετωπίσαμε δυσκολίες, αλλά τα καταφέραμε. Στη συνέχεια, οι συνθήκες και οι άνθρωποι με έσπρωξαν προς το επόμενο βήμα.

Ο Αστέρας Τρίπολης μού προσέφερε τη δυνατότητα να προχωρήσω στην καριέρα μου. Πετύχαμε την έξοδο στην Ευρώπη, παρότι κανείς δεν το περίμενε. Τα τρία χρόνια εκεί ήταν όμορφα, γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους και αποχώρησα γεμάτος.

Στον ΟΦΗ ένιωσα πως βρήκα αυτό που αναζητούσα σε όλη μου την πορεία: ένα σπίτι. Μέσα σε σύντομο διάστημα πετύχαμε κάτι σπουδαίο, όμως οι ατυχίες δεν με άφησαν να το απολαύσω. Στα τέσσερα χρόνια που υπηρέτησα την ομάδα, εισέπραξα αληθινή αγάπη από τον κόσμο και τον σύλλογο. Η Κρήτη και το Ηράκλειο έγιναν δικά μου, ενώ απέκτησα φίλους σαν αδέλφια.

Ευχαριστώ τους συμπαίκτες και τους προπονητές μου, τις διοικήσεις, κάθε εργαζόμενο στις ομάδες και όλους τους φιλάθλους που με υποστήριξαν.

Ζητώ συγγνώμη από όσους μπορεί να στενοχώρησα στην πορεία.

Νιώθω περήφανος για όσα πέτυχα…”

@Photo Credits: Eurokinisi